Bölüm I
Sadece Gülüşünü Değil, Sessizliğini de Görüyorum.
Zorlandığını görüyorum.
Bazen her şeyin üst üste geldiğini görüyorum.
Susduğun anların bile bir şey anlattığını fark ediyorum.
Geleceği düşündüğünde içinde büyüyen korkuları da hissediyorum.
Bazen mutlu olamayacağımızı düşündüğünü…
Bazen bütün zorlukların bizi birbirimizden uzaklaştıracağından korktuğunu…
Bazen hayallerimizin yalnızca hayal olarak kalacağını düşündüğünü biliyorum.
Ve bunları bana söylemek zorunda kalmadığın anlarda bile biliyorum.
Ama canımın içi, seni anlamak için bütün cevaplara sahip olmam gerekmiyor.
Bazen sadece yanında durmam, seni dinlemem ve elini bırakmamam gerekiyor.
Bölüm II
Biliyorum, önümüzde kolay bir yol olmayabilir.
Bazen yorulabiliriz.
Bazen birbirimizi anlamakta zorlanabiliriz.
Bazen hayat, planladığımız gibi ilerlemeyebilir.
Bazen korkularımız sevgimizden daha güçlüymüş gibi hissedebiliriz.
Ve o günlerde sesimiz birbirimize biraz uzaktan gelebilir.
Ama zor olmak, imkânsız olmak değildir.
Mutluluk, hiç üzülmemek değildir.
Mutluluk, zor günlerde birbirimize nasıl davrandığımızdır.
Bir ilişkiyi güzel yapan, hiç sınanmaması değil; sınandığında iki insanın birbirine karşı hâlâ şefkatli kalabilmesidir.
Bölüm III
Bizim Hikâyemiz
Birbirimizi bulduk.
Birbirimizi sevdik.
Uzaklaştık.
Özledik.
Yeniden yan yana geldik.
Yeniden zorlandık.
Ama kalbim seni her defasında yeniden tanıdı.
Bizim hikâyemiz düz bir yol olmadı.
Belki birkaç kez kaybolduk.
Belki birbirimizi kırdık.
Belki bazı günler sevgimizin yetmeyeceğini düşündük.
Fakat bütün bunlara rağmen sana baktığımda içimde hâlâ aynı sıcaklık var.
Ben geçmişimizi kusursuz göstermek istemiyorum.
Ben, bütün kusurlarımızın içinde bile seni hâlâ sevdiğimi söylemek istiyorum.
Bölüm IV
Güzel Gözlüm…
Gözlerin bana yalnızca güzelliği değil, içindeki bütün duyguları gösteriyor.
Bazen neşeni…
Bazen kırgınlığını…
Bazen korkunu…
Bazen söyleyemediğin şeyleri…
Ben gözlerinin yalnızca güldüğü günleri sevmiyorum.
Ben, yorulduğunda bile içindeki ışığı kaybetmeyen seni seviyorum.
Senin gözlerinde kaybolmak değil, o gözlerin baktığı gelecekte yanında olmak istiyorum.
Bölüm V
Nergisler de Bir Gecede Açmaz.
Önce toprağın altında beklerler.
Soğuğu hissederler.
Yağmura dayanırlar.
Bazen güneşi uzun süre göremezler.
Kimse onlara ne zaman açacaklarını sormaz.
Ama bütün bunlar, çiçek açmayacakları anlamına gelmez.
Belki biz de şu an kendi kışımızdan geçiyoruz.
Ama ben bu mevsimi sonumuz olarak görmüyorum.
Ben bunu, birlikte büyümeyi öğrenebileceğimiz bir dönem olarak görüyorum.
Çünkü güzel şeyler bazen hemen olmaz.
Bazı güzel şeyler sabır ister.
Emek ister.
Anlayış ister.
Birbirine yeniden ve yeniden dönmeyi ister.
Bölüm VI
Ya Mutlu Olamazsak?
Bunun garantisini sana bir web sitesi veremez.
Ben de hayatın bize ne getireceğini kesin olarak bilemem.
Fakat bildiğim bir şey var…
Mutluluğu sadece gelecekte bizi bekleyen hazır bir yer olarak görmüyorum.
Mutluluğu, birlikte kuracağımız küçük anlarda görüyorum.
Birbirimizi dinlemekte.
Zor bir günün sonunda hâlâ birbirimize iyi davranabilmekte.
Kırıldığımızda kaçmak yerine konuşmayı öğrenmekte.
Birbirimizin korkularını küçümsememekte.
Ya Zorlukları Aşamazsak?
Asıl korkunun bu olduğunu düşünüyorum.
Bir gün masaya oturup “biz bunu aşamadık” demek zorunda kalmak.
Ve bu korku bana hiç anlamsız gelmiyor.
Çünkü insan ancak gerçekten değer verdiği şeyi kaybetmekten korkar.
Sana zorlukların bir daha hiç gelmeyeceğini söyleyemem.
Ama şunu söyleyebilirim: zorluklar bizim karşımıza çıkacak, ikimizin arasına değil.
Ben onları senin karşında değil, senin yanında durarak karşılamak istiyorum.
Bir şey büyüdüğünde ilk işim seni suçlamak ya da geri çekilmek olmayacak.
Seninle aynı tarafta durmak olacak.
Zorlukları aşmak, tek bir hamlede kazanılan bir savaş değil.
Sabah olduğunda yeniden başlamaya razı olmaktır.
Yorulduğumuzda ara vermek, ama elimizi bırakmamaktır.
Kırıldığımızda susup uzaklaşmak yerine konuşmayı seçmektir.
Ve her seferinde tartışmanın değil, birbirimizin tarafında kalmaktır.
Belki bazı düğümleri hemen çözemeyiz.
Belki bir kısmını bir süre taşımayı öğreniriz.
Ama taşırken elimizde birbirimiz oluruz.
Bu yükü tek başına taşımıyorsun, güzel gözlüm.
Senin derdin olan şey benim de derdim.
Yorulduğun günlerde benim de yürüyeceğim bir pay var.
Ve o payı taşımaktan kaçmayacağım.
Ben seninle aynı geleceğe yürümeyi istiyorum.
O geleceğe ulaşmak için çabalamayı istiyorum.
Karşımıza çıkan her zorluğu birlikte değerlendirmeyi istiyorum.
Ve korktuğunda seni yalnız bırakmamayı istiyorum.
Zorlukları aşacağımıza inanıyorum.
Bir mucize beklediğim için değil; birlikte atılan küçük adımların ne yapabildiğini gördüğüm için.
Ben sana kolay bir hayat vaat etmiyorum.
Ben, hayat zorlaştığında bile senin yanında kalmayı seçtiğimi söylüyorum.
Bölüm VII
Sana Vermek İstediğim Güven
Canımın içi…
Ben senden korkmamayı istemiyorum.
Ben korktuğunda bana da tutunabileceğini bilmeni istiyorum.
Bölüm VIII
Sana Bir Mektup
Güzel gözlüm,
Bazen sana olan sevgimi anlatırken doğru kelimeleri bulamıyorum.
Çünkü sana karşı hissettiğim şey sadece güzel günlerden oluşmuyor.
Ben seni gülerken sevdiğim kadar, sessizleştiğinde de merak ediyorum.
Güçlü durduğun günlerde sana hayran olduğum kadar, yorulduğunda yanında olmak istiyorum.
Şu an zor bir dönemden geçtiğini biliyorum.
Bazen geleceğin sana karanlık göründüğünü, bazen bizim için güzel bir son olmadığına inandığını biliyorum.
Sana “hiç korkma” demeyeceğim.
Çünkü korkuların gerçek ve onları yok saymak istemiyorum.
Ama sana şunu söylemek istiyorum:
Ben seni yalnızca her şey güzelken sevmiyorum.
Ben zor günler geldiğinde de seni anlamayı, sana karşı sabırlı olmayı ve seninle birlikte mücadele etmeyi istiyorum.
Belki her sorunu hemen çözemeyiz.
Belki bazen yine yoruluruz.
Belki aynı şeyi farklı şekillerde anlarız.
Ama zor bir şey geldiğinde ilk düşüncem “bundan nasıl kaçarım” değil, “bunu seninle nasıl aşarız” olacak.
Ama bütün bunların sevgimizin değersiz olduğu anlamına gelmesine izin vermek istemiyorum.
Ben seninle sadece güzel bir hayal kurmak istemiyorum.
Ben o hayale ulaşabilmek için emek vermek istiyorum.
Seninle aynı evde uyanacağımız günleri hayal ediyorum.
Seninle küçücük şeylere güleceğimiz günleri hayal ediyorum.
Zor bir günün sonunda birbirimize sığınabileceğimiz bir hayatı hayal ediyorum.
Bu hayallerin gerçekleşmesi için yalnızca sevmek yetmeyebilir.
Sabır gerekir.
Emek gerekir.
Doğru zamanda doğru adımlar gerekir.
Ve ben bunları seninle öğrenmeye hazırım.
Canımın içi…
Ben sana kusursuz bir ilişki vadetmiyorum.
Ben sana gerçek, emek verilen, hatalarından öğrenen ve birbirine şefkat göstermeyi unutmayan bir sevgi sunmak istiyorum.
Sen benim güzel gözlü nergisimsin.
Belki şu an kendini kışın ortasında hissediyorsun.
Ama ben içindeki baharı hâlâ görebiliyorum.
Ve seni çok seviyorum.
Daima yanında olmaya çalışan,—
Bölüm IX
Nergis Bahçesi
Umut bazen küçücük bir dokunuşla başlar.
Bak… Bazen bahar, tek bir çiçekle başlar.
0 / 9
ışıklara dokun
Bölüm X
Küçük Bir Söz
Sana Büyük Bir Söz Vermeyeceğim.
zarfa dokun
Sana her şeyin her zaman kolay olacağına dair söz veremem.
Ama seni zor zamanlarında küçümsemeyeceğime söz verebilirim.
Konuşmamız gerektiğinde kaçmamaya çalışacağıma söz verebilirim.
Hata yaptığımda öğrenmeye çalışacağıma söz verebilirim.
Korktuğunda seni daha da yalnız hissettirmemek için çabalayacağıma söz verebilirim.
Zorlandığımızda çözümü senin karşında değil, senin yanında aramaya söz verebilirim.
Ve sevgimizi yalnızca güzel sözlerle değil, davranışlarımla da göstermeye çalışacağıma söz verebilirim.
Benim sözüm kusursuzluk değil.
Benim sözüm çaba.
Belki şu an her şeyi göremiyoruz.
Belki yolun nereye çıktığını bilmiyoruz.
Belki ikimizin de korkuları var.
Fakat ben hikâyemizin sadece zor günlerden ibaret olduğuna inanmıyorum.
Ben hâlâ bize inanıyorum.
Çünkü gerçek sevgi, hiç zorlanmamak değildir.
Gerçek sevgi, zorlandığında birbirine nasıl döndüğündür.
Güzel gözlüm…
Canımın içi…
Sana baktığımda yalnızca bugünü görmüyorum.
Birlikte emek verebileceğimiz bir yarın görüyorum.
Ben seni seçiyorum.
Baskıyla değil.
Korkuyla değil.
Boş vaatlerle değil.
Sevgiyle, sabırla ve emek vermeye niyet ederek.